Gebruik bij voorkeur geen aluminium pannetjes op de directe vlammen. Soms zit er wat gas in hout, dat bij vrijkomen als een snijbrander kan werken.

Brandblaren loop je op als je de pan niet met een pannengreep, doek of een gevorkte stok oppakt. Goed koelen is de remedie, goed uitkijken de preventie.

Een handige, andere manier van koken op houtvuur, is het gebruik van een zogenaamde "driepoot". Verzamel hiervoor 3 stevige staken en verbindt deze bovenaan met een stuk touw of riem. Bevestig een gevorkte tak aan een touw die als haak dient waaraan de pan hangt. Door hier een touw voor te gebruiken kan de pan in hoogte versteld worden: dichter boven het vuur of verder er vanaf. Een pan met een hengsel is voor deze constructie wel noodzakelijk.
Deze methode wordt ook op de broodbakcursussen geoefend. Het knopen van de palen blijkt toch altijd weer een kunst apart te zijn.

In vochtige omstandigheden is een wegwerpaansteker betrouwbaarder dan lucifers. Een paar keer draaien met het wiel helpt al om het vonkmechanisme te herstellen. Als je redelijk zeker weet dat de kans op nattigheid groot is en het vinden van droog tondelmateriaal een probleem gaat opleveren neem dan voor noodgevallen een paar aanmaakblokjes mee. Het klinkt een beetje flauw en niet zo stoer, maar als je het koud hebt en nat bent, is een vuur hard nodig en een 'beetje minder stoer' is dan best toegestaan.

Wij zijn in het hoge noorden van Canada wel eens kanoërs tegengekomen die beslist op vuur wilden koken en geen brander bij zich hadden. Helaas waren zij toen niet alleen verdwaald maar het was ook nog eens erg koud en nat. Onze soep die even snel op een brandertje gemaakt werd, was toen zeer welkom. De moraal van dit verhaal: survivaltechnieken oefen je in de Ardennen, niet in een gebied waar je 500 kilometer van de eerste nederzetting af bent. En een slimme buitensporter is op onvoorziene omstandigheden voorbereid.

terug naar de vorige pagina