G l o b e t r o t t e r

Buitensportvoeding


vast water, Eifel, Duitsland
WATER - HET LEVENSELIXER

HET BELANG VAN WATER
waarom is vocht nodig
hoeveel vocht heb je nodig
wat is vochtbalans
uitdroging
oververhitting
hoogteziekte
wat te doen bij vochttekort
vocht op peil houden

OMGAAN MET WATER
hoe vind je water
water beoordelen
soorten verontreiniging
methodes van ontsmetten
ontsmetten org.materiaal
water filteren
chemisch ontsmetten
ontsmetten door koken
ontsmetten met zout en elektriciteit
water uit sneeuw en ijs

WATER VERVOEREN
materialen voor wateropslag

naar de winkel

naar het hoofdmenu en de overige hoofdstukken


Vochttekort - de signalen

Uitdroging is een levensbedreigende situatie. Het duurt gelukkig wel even voor het zo ver is. Een ander ziet de eerste symptomen gemakkelijker dan jijzelf. Het eerste signaal merk je wel maar daar zul je niet van schrikken: je keel voelt droog. De volgende fase zie je zelf meestal niet: je neus wordt koud en om de neus wordt de huid bleek, daarna wordt het gehele gezicht bleek, de ogen lijken iets dieper te liggen.  Dit alles gebeurt omdat de bloedvaten naar de huid worden afgesloten. Het lichaam probeert het schaarse vocht naar de meest belangrijke delen te sturen. Als het tekort aan blijft houden gaat het lichaam de maag en darmen uitsluiten van bloedtoevoer. Tegen die tijd voel jij je waarschijnlijk al een beetje misselijk of duizelig, ga je dubbel zien of voel je je zwak. In dit stadium is er medisch gezien al sprake van uitdroging, die in deze fase echter meestal warmte-uitputting wordt genoemd.

Naast de verhoogde temperatuur en vochttekort kan ook een mineraaltekort optreden. Dit ontstaat wanneer er weliswaar wel vocht wordt aangevoerd, maar dat in dit vocht te weinig zout en andere mineralen (kalium, fosfor, magnesium) aanwezig zijn. Met het transpireren worden namelijk ook mineralen afgevoerd. 
Komt er in deze situatie geen verandering (door toevoer van mineralen, opgelost in voldoende water), dan is het volgende symptoom vaak buikkramp en kramp in de benen of men gaat direct door naar de volgende fase: misselijkheid, zwakte, duizeligheid, braken en neiging tot flauwvallen.
Negeer je al deze verschijnselen en is er geen tochtgenoot die de verschijnselen goed interpreteert en ingrijpt, dan kom je in het volgende stadium, dat hitteberoerte, in het laatste stadium 'hypovolemische shock', genoemd wordt. Hoe je het ook noemt: de situatie is nu zeer ernstig en zelfs levensbedreigend geworden.
Wordt er nog steeds niet handelend opgetreden, neem je geen rust en drinken tot je, sterker nog: je blijft gewoon doorgaan met inspanning leveren, dan verlies je door de inspanning nog meer vocht en mineralen. Het bloed dikt in waardoor de hersenen niet genoeg zuurstof krijgen. Er wordt minder zweet geproduceerd waardoor de temperatuur nog hoger oploopt. Er ontstaat nu een zeer hoge kans op toevallen en stilstand van de bloedsomloop, leidend tot bewustzijnverlies en hartritmestoringen.
Als behandeling uitblijft gaat het slachtoffer dood. Het stadium van hitteberoerte kan snel en onverwachts bereikt worden wanneer aan de eerdere stadia onvoldoende aandacht wordt geschonken.
Zelfs als het de tochtgenoten zou lukken om de lichaamstemperatuur te doen dalen en hartritmestoornissen zich niet voordoen, dan nog moet een stijging van de lichaamstemperatuur boven 40 graden Celsius altijd door een ziekenhuisbehandeling gevolgd worden. De hersenen zijn dan namelijk blootgesteld aan een (te) hoge temperatuur. Dit, in combinatie met de mogelijkheid dat zij te weinig zuurstof hebben ontvangen, maakt dat het zeer goed mogelijk is dat er beschadigingen zijn opgelopen. Als je ver van de bewoonde wereld bent is het niet altijd mogelijk om bijtijds medische hulp te krijgen. De beste behandeling is dan ook te voorkomen dat het zo ver komt.

Na al deze opwekkende feiten zal het iedereen duidelijk zijn dat vocht belangrijk is. Het bovenstaande lijkt overdreven, zo'n vaart loopt het toch bij het merendeel van de buitensporters niet. Inderdaad, gelukkig niet! Maar elk jaar vallen er weer slachtoffers, terwijl het toch met geringe inspanning te voorkomen is.

verder lezen

© Globetrotter, 1999 - 20
11. Laatste update: 24 december 2010

terug naar de vorige pagina