Er zijn natuurlijk nog meer nuttige granen dan de reeds besproken tarwe en maïs. Rogge bijvoorbeeld, is een oud cultuurgewas en wordt nog steeds in bescheiden mate verbouwd en gebruikt in bijvoorbeeld roggebrood. Rogge bevat belangrijke vitamines en mineralen.  In landen waar de grond minder vruchtbaar is of de topografie ijle omstandigheden schept, kom je vaak gierst tegen. Gierst is eveneens een oud cultuurgewas en wordt in Afrika en Azië nog veel gebruikt. Gierst bevat veel ijzer en de voedingsstoffen zitten niet alleen in de kiem maar in de gehele korrel. Gierst moet voor bereiding op een brander eigenlijk te lang koken. Daar waar op houtvuur gekookt kan worden, valt dit bezwaar weg. Gort  is de naam voor gepelde en geslepen gerstekorrels.  Gerst wordt overal ter wereld verbouwd en kan gegeten worden als rijst maar ook gerst heeft een (veel te) lange kooktijd. Bekender is waarschijnlijk het gebruik van gerst in bier. Vluggort is voor-gestoomde gort waardoor de kooktijd aanzienlijk teruggebracht wordt.

Het bij ons meest toegepaste graangewas is: Haver. Haver wordt gebruikt in de vorm van vlokken, die geplet, gestoomd en geroosterd zijn en wordt dan havermout genoemd. Havermout is licht verteerbaar, bevat essentiële eiwitten en levert een hoog percentage vitamine B1. Voor diegenen die pap niet zo lekker vinden, is muesli de koude toepassing van havervlokken. Gemengd met chocolade, vruchten, melk en/of honing is van het havermengsel een voedzaam en smakelijk ontbijt te maken. Cruesli lijkt op krokante muesli, maar is dit niet. Cruesli wordt van havervlokken en rijst bereid. Dit wordt gemengd met honing, suiker en siroop, vervolgens als grote koeken gebakken en deze koeken worden weer tot kleinere stukjes gebroken.